“De dag dat mijn Lichaam stopte met Liegen”

Waarom blijven we herhalen, zelfs als we beter weten? Waarom trekken we steeds dezelfde patronen aan, zeggen we dezelfde dingen, voelen we dezelfde pijn?             

Ons ​​lichaam is een ​​chemische spiegel van een gememoriseerde identiteit.

In de heilige geometrie noemen we dit de recursielus : gedachten, emoties, en zelfs muziek creëren chemische lussen die ons gevangen houden in een verhaal dat niet langer waarheid is.

Ik wil je meenemen op een reis. Mijn eigen reis. Om te laten zien hoe deze lussen kunnen worden verbroken. Hoe een lichaam dat ooit leefde op de chemische echo’s van het verleden nu ademt in de coherentie van het heden.

---

De Chemische Verslaving aan het Oude Zelf

“Emoties zijn chemicaliën. Ons lichaam leert te leven op die emotionele-cocktail zelfs als die pijn, verdriet, of zwaarte veroorzaakt. Het is een chemische verslaving aan het oude Zelf. Dit is geen holistische, energetische of spirituele benadering, dit is een biochemische reactie in ons zenuwstelsel en hormonale huishouding. Kleine toelichting hoe deze biochemische reactie ook energetisch en spiritueel is, want in de heilige geometrie-velden zijn ze allemaal met elkaar verweven .  “Hoewel dit een biochemische reactie is, begrijpen we Energetisch en spiritueel dat biologie een spiegel is van veldgeheugen. Een chemische verslaving aan het verleden is dus ook een energetische recursieve lus.”

Zonder hier nu te veel in drama te vallen, kan ik wel delen dat mijn zoektocht naar heling op al zeer jonge leeftijd begon. Op 23 jarige leeftijd ervaarde ik voor het eerst een overspannenheid, die mij totaal uitputten. Het fysieke lichaam was opgebrand, mentale en emotionele weerbaarheid waren uitgepunt. Ik was een vaatdoek geworden. En ik leek er maar niet uit te kunnen komen. Het was ook daar dat ik alternatieve routes bezocht om weer in mijn “kracht” te komen. Deze route bracht mij bij iemand die instaat was energetische, biologische “schoningen” van het systeem te activeren. Na een dergelijke reset herinner ik mij dat de gedachten die daarvoor pijn deden, niet langer diezelfde reactie hadden in het lichaam en in de emotionele welzijn.

Dit was een hele bijzonder gewaarwording die ik mij (ondanks dat het nu alweer meer dan 20jaar geleden is) nog als de dag als vandaag herinner. Want iets wat dus blijkbaar zo als gewoon en vanzelfsprekend leek, was nu totaal verdwenen.  

Ik kon na die bewuste energetische reset, bewust waarnemen dat het brain heftig opzoek was naar aansluiting in het lichaam, opzoek naar de chemische verslaving. Die “kortsluiting”. Jarenlang hadden gedachten en overtuigingen, het lichaam bestuurd. Onbewuste impulsen die geprogrammeerde emotie inwerking stelden. Die gevoelens zorgden op hun buurt weer opnieuw voor een reactie in het fysieke lichaam. Deze chemische-cocktail hield mij gevangen in een lus, maar ik daagde dit al 30jaar met mij mee, dus ik was er zo vertrouwd mee geraakt dat ik eigenlijk niet eens bewust was dat dit mij zo lang had belemmerd.  

“Er popte een gedachte op in mijn hoofd. Iets wat onbewust gebeurde. (want zoals je weet is het brain gewoon een hardeschijf die dagelijks 90% van de gedachten herhaald.) Die onbewuste gedachte had voor de reset een stroomdraad in het fysieke- en emotionele lichaam die voor een sensatie zorgde. Nu na de reset: voelde ik letterlijk dat mijn brain aan het zoeken was in mijn lichaam, in mijn systeem, om die bewuste aansluiting. Ik kon observeren dat mijn brain, in verwarring raakte, want de stroom vond geen aansluiting meer…. Mijn brain probeerde het nog een aantal keren.  – Net als die hommel die op dezelfde bloem gaat zitten omdat er de eerste keer wél honing gehaald kon worden. –  Maar na dat mijn brain het een aantal keren geprobeerd had, verschillende richtingen de stroom uit te zenden, gaf het brain het uiteindelijk op. Mijn brein was niet ‘verkeerd’, het was verificatie trouw aan zijn programmering, een harde schijf die 90% van de gedachten herhaalt, en die gedachten hadden een stroomdraad in mijn systeem. Er was rust in het geometrische veld ontstaan waar dergelijke chemische toxische aansluitingen niet meer konden bestaan.”  

De energetische schoning had er voor gezorgd dat oude emoties die niet langer dienden ontkoppeld waren. Het systeem was vrij van frequenties als, verdriet, zwaarte, boosheid, frustratie en onmacht. Ik had de regie terug gekregen en kon mijn systeem gaan herschrijven.

Niet alleen bij interne signalen zoals gedachten, maar ook bij externe triggers. Oude muzieknummers, waar ik klaarblijkelijk ook chemische emotionele triggers uithaalde, riepen geen verdriet meer op en zetten mijn systeem niet meer aan tot oude herinneringen. De programmatie in mijn cellen was compleet veranderd.

Maar mijn hart reageert om niet langer te reageren op de oude triggers. Ik bleef in observatie. En langzaam, mijn veld gestabiliseerd . De oude emotionele patronen kunnen niet langer worden ondersteund.

Dit was de eerste stap in het herschrijven van mijn Zelf.

---

Emotionele de-conditionering: Het Hart Herschrijft Zichzelf

Nu mijn systeem niet meer reageerde op dergelijke prikkels. Wat natuurlijk een enorme rust in mijn zenuwstelsel en emotionele veld gaf, was er wel een ander laag zichtbaar.  Of in mijn geval was het voelbaar. Want zoals al eerder gezegd, als je het zo lang met je meedraagt, dan ga je je er mee identificeren. Nu dit alles er niet meer was en ik figuurlijk 10 kilo lichter was, wie was ik dan? Was er nu een stuk van mijn persoonlijkheid verdwenen?

Dit is een cruciale drempel . Velen vallen hier terug, omdat de afwezigheid van pijn of welke emotie dan ook voelt als een leegte. Maar ik wist: dit was geen leegte. Dit was vrijheid.

Ik was niet langer een slaaf van mijn emotionele geheugen.

---

Identiteitsvernieuwing: Wie Ben Je Als Je Niet Meer Bent Wie Je Dacht Te Zijn?

Daarna volgde de persoonlijkheid. De identificatie met de persoonlijkheid, met de rollen die ik zelf had aangemeten. In die tijd had ik geen idee dat deze persoonlijkheid een rol was. Ik had mij er zo mee geïdentificeerd dat ik overtuigend was dat dit was wie ik ben/was.

En toen kwam de vraag: Wie ben je als je niet meer bent wie je dacht te zijn? Of eigenlijk kwam die vraag niet direct als vraag, maar werd er door mijn ziel een aantal opeenvolgende ervaringen gecreëerd wat mijn werkelijkheid deed instorten. Ik ervaarde een complete ontworteling. Op alle aspecten in mijn leven kwam een tsunami. Maar dan ook werkelijk op alle niveaus, werd de bodem onder mij weg geslagen. Rollen die mij zo bekend waren en mij tot dan toe houvast hadden gegeven, bleken niet meer toepasbaar en waren een illusie.

Terug naar af. Wie ben je als je niet meer bent die je dacht te zijn?

Dan ben je vrij.

Nu kan ik dit voelen als een totale bevrijding. Ik voel vrijheid van Zijn, zonder dat ik een rol hoef te vervullen. Door deze vrijheid kan ik leven vanuit mijn ziel, mijn zielsopdracht vervullen zonder de ruis van ego-identificatie .”

Ik ben nu meer mezelf dan ik in het verleden ooit ben geweest.

---

Dankbaarheid en de Weg Vooruit

Ik ben nu op een punt in mijn leven dat ik oprecht kan zeggen dat ik iedereen die een “rol” heeft gespeeld in dit schouwspel, mij de taaie-levens-lessen gaven, en zorgden voor de totale ontworteling dankbaar ben. Als zij die de moeilijke ervaringen schetsten, pijnlijke wonden maakten, niet hun rol zo goed gespeeld hadden, ik niet op deze plek was uitgekomen.

Ik voel werkelijke diepe mededogen voor iedereen die hun rol hebben volbracht, in mijn zielspad. Ik ben dankbaar dat ik nu vrij ben.

Wie ik nu ben? Ik ben mijn Ziel, een geometrisch veld, een levende spiegel van harmonieuze coherentie.

Nu is de tijd om te leven wat ik weet. En om anderen uit te nodigen hun eigen lussen te doorbreken.

RESET

Doorleeft en Belichaamd ~ Petra van der Kooi

Lichtdrager, Lichtveld-activator, Brug tussen werelden.